Een menuprijs is eigenlijk korting
Verkoop je friet van 5 euro en een blikje van 2,50 samen als menu voor 6,50, dan geef je een euro korting. Dat is prima. Het lastige zit erin dat die twee producten niet hetzelfde btw-tarief hebben: eten valt onder het lage tarief, frisdrank onder het hoge.
De veelgemaakte fout
Veel zaken boeken de menukorting als één bedrag, op één tarief. Meestal het lage, omdat het menu "vooral eten" is. Het gevolg: je draagt te weinig btw af op het drankdeel en te veel op het eten. Bij één menu merkt niemand dat. Bij duizend menu's per maand loopt het op.
Hoe het wel moet
De korting hoort evenredig over de onderdelen verdeeld te worden, waarna elk onderdeel zijn eigen tarief houdt. In het voorbeeld hierboven:
- Friet: 5,00 wordt 4,00 — blijft op het lage tarief
- Blikje: 2,50 wordt 2,00 — blijft op het hoge tarief
- Samen: 6,00... en daar zit meteen de tweede valkuil
Let op de centen
Evenredig verdelen levert zelden ronde bedragen op. Als je naar beneden afrondt, komen de regels samen niet meer uit op de menuprijs die de klant betaalt. Dat verschil van één cent duikt later op in je dagafsluiting als een kasverschil dat niemand kan verklaren.
Een goede kassa verdeelt daarom in hele centen en geeft de restcent aan één regel, zodat de som exact klopt. Klinkt pietluttig, maar het is het verschil tussen een afslag die klopt en een die dat niet doet.
En de keuken?
Nog een reden om een menu niet als één regel aan te slaan: de keuken moet zien wát er gemaakt moet worden. "1x menu" zegt niets. Friet en een blikje als aparte regels wel — met de menuprijs eroverheen verdeeld.
